Social distancing

Sinds een paar weken doen we aan social distancing, ook hier in Zwitserland. Nee, niet aan ‘soziale Distanz’ of ‘sozialer Abstand’, maar aan social distancing.

Ik vraag me af hoe dat komt. Misschien geeft dit aan dat het niet van ‘ons’ is, en houden we daarmee het virus op een afstand. Of misschien is het juist een teken van solidariteit, want in deze vreemde tijd waarin grenzen zijn gesloten, vliegverbindingen zijn gestopt en reizen een droom uit het verleden lijkt, hebben we behoefte aan verbondenheid. En social distancing verbindt, we doen het allemaal, over de hele wereld.

Toch is het een vreemd woord. Het gaat helemaal niet om sociale afstand, maar om fysieke afstand. Kennelijk willen we dat niet zo zeggen, misschien vinden we dat wel nog vervelender dan sociale afstand. Want die kunnen we overbruggen via internet, telefoon, social media. Maar die knuffel als je een goede vriendin weer ziet, een hand geven aan de arts, met iemand een gewoon gesprek voeren op straat, dat mag en kan niet meer.

De term social distancing is een verpakking, een nette manier om iets heel naars en ongewensts te communiceren. Social distancing, zou dit het woord van 2020 worden? Ik hoop het niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s