Niks ‘ja maar’

De aankondiging van Sylvana Simons om de politiek in te gaan, heeft tot heftige racistische reacties in de sociale media geleid. Zo heftig, dat minister Asscher zich in de discussie mengde met de boodschap dat nu echt alle grenzen weg zijn gevallen, dat dit niet niet acceptabel is. Er is geen ‘ja maar’, er is geen enkel excuus voor racisme, aldus Asscher.

De Volkskrant bericht dat onderzoek van de Nijmeegse Radboud Universiteit heeft uitgewezen dat het racisme in Nederland al jaren toeneemt. Niet alleen in de sociale media, maar overal in de maatschappij en in alle lagen van de bevolking. De onderzoekers claimen dat Pim Fortuyn het debat over de multiculturele samenleving op scherp heeft gezet met zijn ‘ik zeg wat ik denk’.

Het maatschappelijke en politieke debat is uitgehold en verruwd. De politieke tegenstander wordt niet meer bestreden met argumenten, maar wordt direct aangevallen, zelfs ontmenselijkt, aldus Femke Halsema in de Correspondent. Dat is overigens geen typisch Nederlands fenomeen, maar speelt in de meeste westerse democratieën. In Amerika diskwalificeert men de tegenstander door naming, shaming, framing. De demagoog Donald Trump doet niet anders, de man beledigt zijn tegenstanders, scheldt ze uit en weet vaak echt niet waar hij over praat.

Het recht op vrijheid van meningsuiting wordt misbruikt om wat men denkt, voelt en vindt zonder nadenken over de gevolgen voor anderen de wereld in te slingeren. Hoe anoniemer dit kan, hoe ruwer het wordt. En als mensen zich in hun mening gesteund voelen, is het hek van de dam. Dan gaat het steeds verder, tot aan openlijk racisme toe. Nu ook deze grens wordt overschreden, is het tijd voor bezinning.

We zijn toe aan grenzen in het publieke en politieke debat, aan respect voor de mening en de situatie van de ander. Het moet afgelopen zijn met het wegzetten van groepen mensen, met het openlijk haatzaaien, ook als dit nog net binnen de normen van de wet valt. Deze truc wordt in toenemende mate gebruikt om groepen mensen tegen elkaar op te zetten, mensen die elkaar niet eens kennen. Als mensen elkaar ontmoeten, als de ander een gezicht krijgt, als we naar elkaar luisteren, denken wij heel anders over elkaar. Kijk maar eens naar de prachtige film over Lesbos, The Island of All Together.

Ik hoop dat politici, opiniemakers én journalisten zich bewust zijn van de verantwoordelijkheid die zij hebben en de voorbeeldrol die zij vervullen. Het is niet altijd nodig de grenzen van het toelaatbare op te zoeken, soms is het beter je een beetje in te houden. In het belang van de ander. In het belang van de maatschappij. En uiteindelijk ook in je eigen belang.

Op het gebied van racisme is de grens duidelijk overschreden. Dat moet afgelopen zijn, daar is geen enkel excuus voor. Niks ‘ja maar’.

 

Afbeelding: Beeld van Boeddha, pixabay.com.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s