Zoeken naar een zondebok

Zaterdag was het Eurovisie Songfestival. Na het succes van Douwe Bob in de voorronde waren de verwachtingen in Nederland ineens hooggespannen. Iedereen zweepte elkaar op, sommigen dachten dat Douwe Bob nu zelfs kans had om te winnen. Douwe Bob haalde het niet en eindigde op 11e plaats. Hoe kan dat nou?

Voor een teleurstelling heb je een zondebok nodig, en dat is in dit geval het Eurovisie Songfestival. In een online poll van het Algemeen Dagblad gaf 68% van de respondenten aan dat Nederland nooit meer moet meedoen aan het Eurovisie Songfestival. We zijn niet echt sportieve verliezers.

In Rusland, de gedoodverfde winnaar die derde werd, is de teleurstelling nog veel groter. De voorgestelde maatregelen liegen er dan ook niet om: ‘Rusland denkt over boycot Eurovisie 2017’, aldus het AD.

Wat is er aan de hand? Het winnende lied van Oekraïne heet ‘1944’, en is een aanklacht tegen de deportaties van de Krim-Tataren door Stalin. Een gruwelijke episode uit de Russische geschiedenis die onnoemelijk veel leed heeft veroorzaakt. Het verdriet van de Krim-Tataarse zangeres Jamala was echt, ze zong over het leed van eigen haar familie, dit straalde ze ook uit. In haar persconferentie zei ze dat ze had geweten dat mensen echte gevoelens zouden herkennen en waarderen.

Hoort politiek wel thuis in een Eurovisie Songfestival? Of gaat het om muziek, show, dans, leuke melodietjes en een gezellige avond? Ja, daar gaat het ook om. Maar politiek hoort bij het leven. Conchita Wurst won met een politieke boodschap, en zelfs Abba zong over de nederlaag van Napoleon bij Waterloo. Boudewijn de Groot schreef een prachtig lied over de Vietnam-oorlog, en John Lennon heeft zich in de loop van de tijd ontpopt tot een echte vredesactivist.

Muziek is, net als schrijven of schilderen, een manier om emoties en ideeën te uiten en over te dragen. Het Eurovisie Songfestival biedt artiesten een ongekend groot podium. Artiesten zijn kunstenaars, zij willen ontroeren en sommigen hebben daarbij ook nog een boodschap. Jamala is zo iemand, zij zong vanuit haar hart, vertelde een verhaal en won.

Ik kan me moeilijk voorstellen dat je het niet eens bent met Jamala’s boodschap. Stalin’s deportaties van etnische bevolkingsgroepen waren onmenselijk, gruwelijk, dat vinden de Russen zelf ook. Ze zijn niet voor niets al sinds de tijd van Chroesjtsjov voorbij. Uiteraard is hier meer aan de hand. De Krim-Tataarse Jamala zingt namens Oekraïne, en niet namens Rusland. Dat maakt het exta pijnlijk nu Rusland de Krim heeft opgëeist en overgenomen.

De Russen voelen zich in hun eer aangetast en verwijten Europese landen politiek te hebben gestemd. De zondebok is gevonden: Rusland dreigt volgend jaar niet aan het Eurovisie Songfestival mee te doen. Ook dat is een politieke boodschap.

Muziek en politiek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik vind dat Rusland volgend jaar gewoon weer moet meedoen. De Russen hebben nog een jaar de tijd om over het lied van Jamala na te denken. Ik ben benieuwd naar het muzikale antwoord.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s