Wolf in schaapsvel

Terwijl de koning met zijn gezin in Zwolle danst en half Nederland klappertandend de meivakantie viert, trilt mijn buurland Oostenrijk op zijn grondvesten. Afgelopen zondag haalde de rechts-extremist Norbert Hofer maar liefst 36,4% van de stemmen in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen. Een man die ‘vanwege de vluchtelingen’ regelmatig bewapend rondloopt, die droomt van een groot-Duits vaderland verbaasde vriend en vijand.

Hofer ziet er goed uit, is met zijn 45 jaar een jonge presidentskandidaat en heeft een vriendelijke uitstraling. Ten gevolge van een parapent-ongeval is hij gedeeltelijk gehandicapt en loopt hij met een stok. Binnen zijn partij, de FPÖ, is hij de woordvoerder voor gehandicapten, waarvoor hij veel sympathie krijgt. Hij is vliegtuigingenieur, vader van vier kinderen en een goed spreker, de ideale schoonzoon zou je kunnen zeggen.

Maar achter deze façade schuilt een hele andere man. Hofer wil geen ceremoniële president zijn, zoals tot nu toe het geval was in Oostenrijk. Hij wil macht, en ziet zijn verkiezing als een tussenstap in een drastische verandering van het Oostenrijkse politieke systeem. Hij heeft aangekondigd TTIP, het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de USA, tegen te houden, ook als het parlement en de regering ermee instemmen, en mee te gaan naar vergaderingen van de Europese Raad.

Hofer is geen liberaal, zo is hij tegen geregistreerd partnerschap van homo’s en wil hij buitenlandse werkers uitsluiten van sociale voorzieningen. Hij wil de persvrijheid inperken en de macht van het parlement beperken. Hij is een Euroscepticus die, als hij nu zou mogen stemmen over toetreding tot de EU, tegen zou stemmen. De vluchtelingencrisis wil hij hard aanpakken: als het aan hem ligt, komt er een grenshek tussen Oostenrijk en Italië. Een echte wolf in schaapsvel, dus.

Zijn grote voorbeeld is Zwitserland met zijn machtige rechtspopulistische partij, de SVP. Dat wil Hofer ook wel, meer directe democratie. Daarin is hij niet de enige. Zo pleit Frauke Petry van de AfD voor ‘meer Zwitserland voor Duitsland’, en laat Geert Wilders zich steeds weer lovend uit over de Zwitserse volksinitiatieven. Ze zijn het op dit punt helemaal eens, de Europese rechts-extremisten.

Langzaam maar zeker groeit hun invloed. In Hongarije en Polen zijn de rechts-extremisten al aan de macht, de SVP is al jaren de grootste partij in Zwitserland, de AfD heeft tijdens de laatste Duitse deelstaatverkiezingen veel zetels gewonnen, en ook in Oostenrijk lijkt nu een belangrijke stap te worden gezet, tenminste, als Hofer op 22 mei zijn rivaal Van der Bellen weet te verslaan. Het net sluit zich. Of niet?

In voorbeeldland Zwitserland is juist een sterke tegenbeweging in opkomst, de Operation Libero, waarover ik eerder al schreef.  Operation Libero pleit voor een open, liberaal Zwitserland, voor Europese samenwerking, voor het behoud van de rechtsstaat en voor tolerantie. Zij gaat de strijd met de rechts-extremisten hard aan, schrijft open brieven, is actief in de sociale media, verzamelt geld via crowd funding en lijkt ineens overal aanwezig te zijn. Misschien is Zwitserland wel helemaal niet zo’n leuk voorbeeld voor de Europese rechts-extremisten.

Afbeelding: pixabay.com.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s