Niet sexy

Wij leven in een tijd van hoge snelheid, van continue prikkels, van snelle veranderingen. Winkelen is allang shoppen geworden en moet een belevenis zijn. Vakantie betekent avontuur, in Azië door de jungle trekken, op de mountainbike door de Alpen rijden of met de bus dwars door Iran reizen. We houden van veel en van samen, van collectieve vreugde – Koningsdag of een wedstrijd van Oranje – en van collectief verdriet – de dood van David Bowie of de aanslagen in Parijs en Brussel. En we houden niet van saaiheid, van traagheid, van het grijze midden. Dat is niet sexy.

En juist dat laatste is de EU, een bedachtzame, schijnbaar kleurloze, ondoorzichtige overlegorganisatie. Een vergadertafel waar 28 verschillende landen het eens moeten zien te worden over de meest uiteenlopende thema’s, waar wordt gehandeld, onderhandeld, waar wordt gegeven en genomen, en waar dan uiteindelijk een soms onbegrijpelijk compromis uitrolt. Daar wordt de kiezer van de 21e eeuw echt niet blij van. Want dat is niet sexy.

Dan de beloftes van de PVV, UKIP, het Front National, de SVP, de AfD: stem op ons, dan worden wij weer soeverein, onafhankelijk, kunnen wij weer zelf internationale verdragen afsluiten en onze eigen grenzen bewaken. Dan hebben wij onze eigen munt weer, dan betekenen wij weer iets in de wereld. Natuurlijk gaan wij ook handelen met die anderen, maar dan alleen nog op ónze voorwaarden. Wij bepalen zelf wie er naar ons toe mag komen, we willen alleen nog maar harde werkers die ons geld brengen, want bij ons geldt: eigen volk eerst! Dat is toch een veel aantrekkelijkere boodschap? Een heldere visie, een glanzende toekomst! Dat is pas sexy!

En wat doen de EU-voorstanders, de ‘Eurofielen’, inmiddels een scheldwoord voor de sukkels van deze wereld (waartoe ik ook behoor)? Die slaan terug met cijfers, en vooral met dreigementen. Als we geen EU-lid meer zijn, worden we per jaar X euro’s armer, dan zijn we voor de andere landen niet meer relevant, dan is het lastiger om internationale verdragen af te sluiten, dan wordt er minder geïnvesteerd. En dat werkt dus niet, want dat is niet sexy.

En zo dreigen we de parel die we samen hebben gemaakt kapot te slaan. De verre van perfecte EU is het grootste vredesproject ooit, en de beste politieke samenwerking tussen staten die de mens tot nu toe heeft weten te creëren. We zien dit niet meer: we zijn zo gewend geraakt aan vrijheid, welvaart en vrede, dat we deze grote verworvenheden niet meer naar waarde weten te schatten. En op een moment dat ons continent vergrijst, dat de Verenigde Staten zich van ons afdraaien, dat miljoenen vluchtelingen naar Europa stromen, dat het onrustig is in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, dat Erdogan met de dag tirannieker wordt en Putin’s Rusland steeds gevaarlijker wordt, maken wij Europeanen weer eens ruzie met elkaar. En daarmee gooien we alweer onze eigen glazen in.

De EU-voorstanders hebben nu een belangrijke taak: de EU uit het verdomhoekje halen. En dat gaat niet lukken door te zwaaien met handelbalansen of te schermen met  teruglopende buitenlandse investeringen. Daar is passie voor nodig, overtuigingskracht. Geloof in onze liberale democratieën, in de open samenleving, in de jeugd van Europa, in de veelzijdigheid van ons unieke continent, in onze eenheid in verdeeldheid. Europa én de EU moeten weer sexy worden. Ik ga ervoor!

 

Foto: The Council of the European Union.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s