De wil van het volk

De opkomst van populisme is een Europabreed verschijnsel. Volgens populistische leiders heeft de elite het contact met het volk verloren, en komen zij op voor de ‘wil van het volk’. Zo profileert Geert Wilders zichzelf als ‘de vertegenwoordiger van 1,5 miljoen Nederlanders’, wil Nigel Farage de ‘people’s army’ mobiliseren, en is de ondertitel van het boek van Marine le Pen ‘La voix du peuple, l’esprit de la France’ (de stem van het volk, de geest van Frankrijk). Ook de Zwitserse volkspartij SVP kan er wat van, en schermt doorlopend met haar monopolie op de ‘Volkswillen’.

Maar afgelopen zondag gebeurde er iets vreemds in Zwitserland. De SVP kreeg van het volk niet voldoende steun voor haar volksinitiatief, dat een verdere verscherping van de uitzetting van criminele buitenlanders eiste. Juist op dit terrein behaalde de SVP de laatste jaren de ene overwinning na de andere. De volkspartij struikelde nu onverwacht en hard over de wil van het volk. Heeft de volkspartij het contact met het volk verloren? Spreekt zij eigenlijk wel namens het volk? Of is het volk veelzijdiger, gevarieerder, diverser dan populististen beweren?

Populistische partijen voeden graag de kloof tussen elite en volk. Maar de breed gedragen tegencampagne die afgelopen weken in Zwitserland werd gevoerd door een coalitie van elite én volk, wekt twijfels over het bestaan van deze kloof. Als de rechtsstaat in gevaar is en de toekomst van het land op het spel staat, speelt deze tegenstelling blijkbaar niet.

De Zwitserse pers, maar ook de winnaars en de verliezers, zijn nog aan het bekomen van de schokgolf van zondag. Was deze spontane tegencampagne, waarin bijna alle maatschappelijke groeperingen de handen ineensloegen, eenmalig? Of is het een nieuw fenomeen, en lukt het in juni bij het volgende SVP-initiatief weer om kiezers op deze manier te mobiliseren? De meningen zijn verdeeld, de toekomst zal het leren.

Eén ding is echter wel duidelijk geworden: de Zwitsers hebben de afgelopen weken laten zien dat zij op beslissende momenten het politieke podium niet overlaten aan populisten die zeggen de stem van ‘het volk’ te zijn. Het volk, dat zijn wij allemaal, en de politiek is ook van ons allemaal. Chapeau en bedankt!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s