Antidemocratische, zelfhatende cultuurontkenner

Hoezo, waar hebben we het over? Over mij! Want dit ben ik, ‘mevrouwtje Moulijn’ die ‘de linkse regentenkliek ongetwijfeld omarmt’, het ‘racistisch noemt dat een gast die zich niet gedraagt het land uitmoet’ en behoort tot de ‘Europese elite’ die op ‘grote afstand van de burgers’ staat. Althans, dit alles ben ik volgens sommige lezers van mijn artikel in de Volkskrant over het recente volksinitiatief van de SVP in Zwitserland.

Zodra je je in de publieke ruimte begeeft, word je gezien. Logisch, en daar doe je het ook voor. En als je een mening geeft, bots je met mensen die een andere mening hebben. Ook logisch. Dat heet debat, en een inhoudelijk debat hoort bij een gezonde, goed functionerende democratie, is zelfs noodzakelijk voor het voortbestaan van een democratie. Maar wat hier gebeurt, is geen debat, dit is gal spuien.

Als je kritisch schrijft over een rechtspopulistische partij, roep je kennelijk iets over je af. Dan worden sommige mensen boos, emotioneel, onredelijk. En schrijven over Zwitserland is al helemaal gevaarlijk, want Zwitserland met zijn directe democratie is het lichtende voorbeeld voor populisten in heel Europa. En daar blijf je dus van af. Doe je dit niet, dan word je door sommige inzenders – niet alle, echt niet – met virtuele rotte eieren bekogeld en ronduit beledigd.

Het is de eerste keer dat ik dit meemaak, en ik kan zeggen dat ik het niet leuk vind. Maar het weerhoudt me er niet van om door te gaan, integendeel, het maakt me juist duidelijk hoe belangrijk het is om een ander geluid te laten horen. Ik laat me niet intimideren door dit soort geschreeuw. Als we dat doen, dan weten we waar we eindigen. En daar heb ik geen zin in.

Uit de commentaren maak ik ook op hoe onbekend het systeem van directe democratie in Nederland nog is. Voor mij is het na tien jaar Zwitserland en zo’n 40 afstemzondagen inmiddels een vertrouwd fenomeen geworden. Ik zal de komende tijd daarom meer schrijven over directe democratie, over de voordelen maar ook over de nadelen, en waarom ik dat vind. Reacties zijn van harte welkom, via e-mail of hier op mijn blogpagina, maar dan wel graag inhoudelijke reacties om het debat op gang te brengen.

En dan het goede nieuws: de Zwitsers hebben het doorzetinitiatief van de SVP zondag met een onverwacht grote meerderheid (58,9%) verworpen. Rommelen aan de grondbeginselen van de rechtsstaat accepteren de Zwitsers gelukkig niet. De tegenbeweging, bestaande uit een bonte verzameling van rechters, werkgeversorganisaties, parlementariërs (iedereen behalve uiteraard de SVP-parlementariërs), de regering, jongerenbewegingen, artiesten en ga zo maar door, heeft de strijd met argumenten gewonnen. De democratie heeft gezegevierd, schreef de Tagesanzeiger. Dat klopt, maar wel ten koste van veel tijd, geld en energie, die ook in belangrijkere zaken geïnvesteerd had kunnen worden. Bovendien heeft de emotionele, ongekend harde campagne diepe sporen nagelaten in dit land van compromissen.

Maar er zijn ook zorgen over de toekomst van de directe democratie. Volksinitiatieven zijn bedoeld om minderheden een stem te geven en hebben zo altijd bijgedragen aan een verzachting van het politieke klimaat. De SVP gebruikt dit instrument anders: als het de volkspartij in het parlement niet lukt om haar zin te krijgen, zet zij het volk(sinitiatief) in. Hiermee kan de SVP op den duur wel eens het politieke systeem ondergraven waarvoor zij zo zegt op te komen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s